یک زنگ ادبیات

سر کلاس نشستم. زنگ آخره و دبیر ادبیات نشسته روی صندلی پلاستیکی کوتاهی که به صندلی نرمی که واسه‌ی دبیرها گذاشتن ترجیهش داده و تند تند نکات درس را می‌گه تا بچه ها بنویسن. زنگ آخر که ادبیات داریم اکثر هم‌کلاسی‌ها صندلی‌هاشونو میارن عقب کلاس تا بتونن نقاشی بکشن، به دوستشون SMS بدن، با موبایلاشون بازی کنن یا به هر نحوی سر خودشون رو گرم کنن. الان شمردم؛ یک‌سوم کلاس هم دارن نکاتی که معلم میگه رو می‌نویسن (که بعدا بقیه هم کتابهای این افرادو میگیرن تا نکات رو توی یه فرصت بهتر (!) بنویسن).
زنگ ادبیات به‌خودی خود خسته کننده هست، چه برسه به اینکه زنگ آخر باشه، آخرین روز هفته باشه، تابستون باشه و اولین روز ماه رمضان باشه.
معلم خودش متوجه شرایط دردناک و وخیم بچه‌ها هست و سرشو انداخته پایین و از روی کتاب خودش متن رو می‌خونه و آرایه‌هاشو با صدای بلند می‌گه تا بچه‌ها بنویسن، هر چند دقیقه یک‌بار نگاهی به وجنات بچه‌ها می‌ندازه، و جوری که انگار چندشش شده باشه باز سرش رو می‌ندازه پایین و ادامه‌ی نکات و آرایه‌ها رو می‌گه. البته تلاش زیادی هم می‌کنه که اون یک‌سوم باقی‌مونده هم بی‌خیال نوشتن نشن؛ مثلا یه تیکه از درس رو می‌خونه و میگه “فلانی می‌دونه دارم چی میگم”، بچه‌ها هم که انگار یکی مجبورشون کرده باشه، به حرفش می‌خندن. البته مطمئنم نصفشون نمی‌دونن دارن به‌چی می‌خندن و فقط از حرکات دیگران تبعیت می‌کنن تا تو چشم نباشن، خود معلم هم که کلی ذوق می‌کنه از حرفی که زده.
چند دقیقه یکبار ساعت رو نگاه می‌کنم، لعنتی جلو نمی‌ره که! خسته‌م. دلم می‌خواد با خودم حرف بزنم، نمی‌دونم تا کی، می‌خوام کارهای مزخرفی که این مدت انجام دادم رو توجیه کنم، دلم می‌خواد غرق بشم توی فکرهام، جوری که دیگه صدای معلم برام نامفهوم بشه. انقدر تو رویاهام فرو برم که صدای زنگ رو هم نشنوم و دوستم مجبور بشه بزنه به شونه‌م تا بفهمم کلاس تموم شده و باید برم خونه. حالمو درک نمی‌کنم. ۵۰ دقیقه دیگه مونده.
این مطلب رو سر کلاس نوشتم؛ این هم سرگرمی من بود، برسم خونه منتشرش می‌کنم، یه اسپم بیشتر!

دنبال کردن WWDC بصورت زنده و لحظه به لحظه

نمی‌دونم امشب توی کشور خودمون چند نفر منتظر هستند که WWDC رو ببینن، ولی این رو می‌دونم که تعدادشون زیاد نیست! (به نسبت خیلی اتفاقات دیگه که میفته و برای مردم اهمیت زیادی داره)

ولی یه سری هم مثل من واسه امشب ساعت ۹:۳۰ لحظه شماری میکنیم تا WWDC شروع بشه و بعد از دو ماه شایعه های داغ و جنجالی ببینیم واقعیت اونچه در Apple میگذره چی هست؟ خوب ما که نمی تونیم مستقیما به محل برگزاری همایش بریم و ببینیم ماجرا رو! یعنی خیلیها نمی تونن… ولی راههای دنبال کردن لحظه به لحظه ی این برنامه زیاد هستند، از تویتر، چت، میل، SMS، آپدیتهای لحظه به لحظه ی نوشتاری و… که من قصد دارم در این نوشته چند تا از سایتهایی که برنامه را پوشش می‌دن را معرفی کنم تا هرکسی علاقمند هست دنبال کنه.

سایتهای معتبر و معروفی مثل Gizmodo , The Apple Blog , Mac Rumors و… این برنامه را زنده پشتیبانی میکنند و اخبار لحظه به لحظه را بصورت نوشته (و فکر می کنم عکس – یا شایدم فیلم 😀 – چون معلوم نیست باید ببینیم برنامه شون چیه؟) دنبال خواهند کرد و شما می تونید  با باز گذاشتن هر کدام از اونها (یا همشون) بدون نیاز به Refresh صفحه اخبار را ثانیه به ثانیه دنبال کنید.

چیز بیشتری در مورد اینکه چجوری میخوان اطلاع رسانی کنند نمیگم چون واقعا خودم هم نمی دونم فقط عکس و نوشته هست یا باید منتظر فیلم هم بود. البته حتما می دونید که ساعاتی بعد از تمام شدن همایش فیلم اون بصورت تکه تکه و کامل مثل سالهای قبل روی Youtube آپلود میشه و قابل دسترسی هست.

سایت‌هایی که این برنامه را پشتیبانی خواهند کرد: GizmodoMacRumorsTechnologizerThe Apple BlogThe Mac ObserverMacworld

مثل اینکه Engadget هم یک قسمت Live اضافه کرده ولی نوشته Coming soon و حرفی نزده که امشب حاضر هست یا نه. همچنین بین سایتهای ایرانی تنها سایتی که دیدم قول داده این برنامه را زنده گزارش کنه، نارنجی هست. نمی دونم به قولش عمل خواهد کرد یا نه.

طبیعتا ده ها سایت دیگه هم این برنامه را تحت پوشش قرار خواهند داد و نمایندگانی در اونجا دارند، ولی من فقط اینها رو می دونستم.