ParsiKade

زمان زیادی از آخرین سفر خانوادگی ما نمی‌گذره، حدودا ۶ هفته‌ی پیش برای… برای عمل کردن پای من به تهران رفتیم! واقعا چه سفر مفرح و باحالی!! خاطرات اون من را دیوانه کرده… از اونجایی که اون سفر خیلی خوش گذشت (؟!) تصمیم داریم امروز صبح هم باز بار سفر ببندیم و بریم سمت تهران، البته به مدت یک‌روز، این‌بار هم باز به دیدار دکتر عزیز می‌رویم، همون کسی که یک‌ ماه‌و‌نیم پیش به من کلی حال داد و من رو برد زیر تیغ جراحیش… قصدمون از دیدار دوباره‌ی دکتر این هست که وضعیت پام رو مشاهده‌ای بکنه و از کار خودش کمی تعریف و تمجید بکنه تا اگر مشکلی نبود، انشاالله سفر اصلی‌مون را شروع کنیم.

از اون‌جایی که آهی در بساط نیست، خبری از مسافرت چین و تایلند و اروپا هم نیست! البته برای این‌که کلاس بگذاریم بهتره بگیم به‌خاطر آنفولانزای خوکی سفر خارجی نمی‌ریم ولی خوب از اون‌جایی که ایران خودش پره از جاذبه‌های گردش‌گری و زیبایی‌های محض به این فکر افتادیم که یک سر به مشهد بزنیم. راستش من در این انتخاب هیچ سهمی نداشته‌م پس دلیلش را هم نمی‌دونم. ولی این حرفم، معنیش این نیست که از این مسافرت خوشم نمیاد. مگه قراره مشهد خوش نگذره؟

چیزی که از الان نگرانش هستم، وضعیت ماشین هست. تا به‌حال به دفعات به مشهد مسافرت کرده‌ایم و ماشاالله، هزار ماشاالله مشهدی‌های عزیز بسیار در رانندگی حرفه‌ای هستند و وقتی رانندگی می‌کنیم در شهرشون، هیجان وجود من را احاطه می‌کنه!

البته استرس هم دارم، به دلیل یک مسئله‌ای که کاملا سکرت هست و ۳ نفر بیش‌تر اون را نمی‌دونن… امیدوارم در حین مسافرت کلا اون موضوع را یادم بره تا بیش‌تر از این سفر لذت ببرم. نمی‌دونم مشهد می‌تونم از اینترنت استفاده کنم یا نه، از اون‌جایی که هتل‌های ایرانی همشون Wireless free هستند (و اون‌هایی هم که مثلا این پدیده رو دارن!… بیخیال همون بهتر که نداشته باشن!!)، فکر کنم باید یک هفته‌ای از اینترنت دور بمونم ولی حتما باید از خاطرات سفرم بنویسم، اگر زیبا باشه البته.

فعلا می‌خوام برم بخوابم تا فردا که به‌زور خواب بیدارم می‌کنن زیاد شکنجه نشم، تنها چیزی هم که باید با خودم بیارم همین ۳کیلو لپ‌تاپ و حدودا ۱۵۰گرم موبایله (+شارژرهاشون ) و بقیه چیزها رو بقیه واسم میارن. پیش به سوی مسافرتی که شروعی پر از استرس داره (نه به خاطر دکتر) ولی امیدوارم که وضع روحیمو سر و سامون بده و در نتیجه استرسه هم کم‌تر بشه.