راهنمای مک‌دونالدز برای دسترسی به اینترنت بی‌سیم در ویندوز و مک

شعبه‌هایی از مک‌دونالدز که به‌شما اینترنت رایگان ارائه می‌دن تا شاید در حین خوردن همبرگرتون کمی هم با لپ‌تاپتون ای‌میل‌هاتون رو چک کنید و گذران وقت کنید یک برگه به‌عنوان راهنمای وصل شدن به اینترنت وایرلسشون روی میزتون می‌گذارن تا برای استفاده از اینترنت به‌مشکلی بر نخورید.

عکس زیر نیاز به‌توضیح زیادی نداره، راهنمای نصب شدن به وایرلس در ویندوز خیلی طولانی‌تر از راهنمای اون در مک به‌نظر می‌رسه. این عکس یکی از دلایلی هست که نشون می‌ده کار با مکینتاش خیلی راحت‌تره. شما هرکدوم از نسخه‌های Mac OS X رو داشته باشید باید ۳ مرحله‌ای که بهتون گفته شده رو انجام بدید تا بتونید از اینترنتِ رایگانتون استفاده کنید، ولی ویندوز…

 

(برای بزرگ‌نمایی روی عکس کلیک کنید.)

درضمن یک نکته رو هم فراموش نباید کرد، در این آموزش صحبتی از ویندوز ۷ به‌میون آورده نشده! امیدوارم کاربران ویندوز ۷ بتونن با خوندن راهنمای ویندوز ویستا مشکلشون رو حل کنن!!

عین این اتفاق بارها برای خودم افتاده. فرض کنید توی فرودگاه نشستید و اون‌جا هم اینترنت رایگان هست. تا حالا بارها شده تلاش کردم با لپ‌تاپم (که ویندوز روش نصب بوده) به‌اینترنت وصل بشم ولی باوجود وصل شدن به شبکه‌ی وایرلس، نتونستم سایتی رو باز کنم. برعکس وقتی با iPhone (و نه یک مک‌بوک که قابل مقایسه با لپ‌تاپم باشه) به وایرلس فرودگاه (یا هرجای دیگه!) وصل شدم، خیلی راحت تونستم از اینترنت استفاده کنم…

پ.ن: آثار سوء نزدیک شدن به مهاجرتِ درست‌حسابی از ویندوز به مک بود این مطلب :D. یک هفته دیگه این اتفاق می‌افته، اون موقع مطلب کوچیکی در مورد مهاجرتم خواهم نوشت؛ اگه مشکلی پیش نیاد!

مسافر نوروز

کلا بر این عقیده هستم که در ایام تعطیلی سال جدید، در خونه بودن و عید دیدنی و این‌جور مسائل کار به‌دردبخوری نیست و چه بهتر که آدم چند روز قبل از عید وسایلش رو جمع کنه و به یک سفر چندروزه بره. به‌من اینجوری واقعا خیلی بیشتر خوش می‌گذره تا اینکه خونه بشینم و روزها رو بشمرم تا ۱۳ فروردین هم برسه و بعد باز برم مدرسه!

نوروز امسال هم از ۲۸ اسفند تا همین امروزی که این مطلب رو می‌نویسم به یک مسافرت خیلی خوب رفتم که واقعا باید بگم خوش گذشت و اگه انتخابش دست خودم بود، دوست نداشتم به‌این زودی‌ها از اونجا برگردم. (وطن‌پرستیت کجا رفته؟!)

سفری که اینبار داشتم، به جزیره‌ای کوچک در جنوب هند بود، یعنی سری‌لانکا؛ کشوری با طبیعت دست‌نخورده و مردم خوب که واقعا ارزش دیدن رو داشت و فکرش رو نمی‌کردم انقدر از بودن درش لذت ببرم. سری‌لانکا یک‌سالی می‌شه که از حمله‌های گروه تروریستی “ببرهای تامیل” در امان هست چون فعلا این گروه از بین رفته و اعضای اصلیش از بین رفتن، با این حال در این مدت کوتاه توریست‌های خیلی زیادی رو به خودش جذب کرده، به‌خاطر ساحل‌های خوب و طبیعت بکرش و به‌خاطر آثار و بقایایی که بعضی از اون‌ها مربوط به هزاران سال پیش می‌شه و به‌خاطر موجودات و پدیده‌هایی که شاید هیچ‌جای دیگه نشه دیدشون.

من هم به‌نحوی سعی کردم از همه‌ی دیدنی‌هایی که می‌شد استفاده کنم. شنا در اقیانوس هند و استخر زیر تابش شدید آفتاب، رفتن به مناطقی که انگار تا حالا دست آدمی‌زاد بهشون نرسیده بود، سافاری در جنگل و دیدن فیل‌های وحشی از فاصله‌ی ۵ متری که برام ارزشش خیلی بالاتر از لمس فیل‌های تربیت‌شده داشت، یا حتی دیدن لئوپارد (پلنگ) که هیچ قفسی نداشت و با وقار خاصی از کنارم عبور کرد… فکر کنم نیاز به توضیح نباشه که چقدر مهم‌تر هست وقتی یک حیوان وحشی و درنده رو بتونی در یک محیط جنگلی بدون هیچ حفاظی ببینی تا اینکه در باغ‌وحش و از پشت میله‌ها نگاهش کنی! یا اینکه فیلی رو ببینی که اگه درست باهاش برخورد نشه هیچ‌جور نمی‌شه کنترلش کرد تا اینکه یک فیل تربیت شده رو از نزدیک ببینی و حتی سوارش بشی… و خیلی کارهای “خاص” دیگه…

به‌هر حال، اگه بخوام همه‌ی اتفاقاتی که افتاده رو توضیح بدم نیاز به زمان زیادی هست چون هرلحظه از مسافرت اتفاقی بود که چندین صفحه می‌شه در موردش حرف زد. فقط همین رو بگم که خوشحالم که عید رو تونستم جایی برم که واقعا احساس کنم به‌یک مسافرتِ خوب رفتم تا خستگی‌های سالِ قبلش رو فراموش کنم و بهتر بتونم خودم رو برای شروع سال جدید آماده کنم.

در هر صورت، امروز ساعت ۶ صبح مسافرت به‌طور کامل تموم شد و این رو وقتی کاملا متوجه شدم که مسئول پارکینگ فرودگاه جواب سلامم رو نداد! 😉 و البته من هم ممنوع‌الخروج شدم و تا وضعیت خدمت نظام‌وظیفه‌ام مشخص نشه نمی‌تونم جایی برم… حالا کو تا مسافرت بعدی!!

پ.ن: اولش تصمیم داشتم هر روز اتفاقاتی که در سفر می‌افته رو بنویسم و بعد یک‌جا در یک مطلب منتشر کنم ولی وقتی وارد جو مسافرت شدم، منصرف شدم. حالا که برگشتم باز دارم به‌این فکر می‌کنم که چه‌خوب می‌شد اگه این کار رو انجام می‌دادم!! به‌هرحال می‌تونست به‌عنوان یادگاری از سفر باشه تا شاید چند مدت دیگه خاطرات رو تازه کنه؟! کلا خیلی دوست داشتم بیشتر در مورد سفر بنویسم، ولی فعلا حالش رو ندارم، چرا دروغ بگم 😀

سیستم جدید اسکن بدن در فرودگاه‌ها (طنز)

از بعد از اتفاقی که در اون شخصی قصد داشت بمبی را در هواپیمایی که به سمت امریکا می‌رفت منفجر کنه سیستم جدید امنیتی به فرودگاه‌های امریکا اضافه شده که تمام بدن شما را نشون می‌ده. مثل عکس زیر:

Airport-body-scanner-001

همین‌طور که مشخصه این ابزار همه‌ی اجزای بدن را نشون می‌ده و همین باعث اعتراض بعضی مردم شده بود که خجالت می‌کشن تمام بدنشون به نمایش در بیاد! در همین راستا پیشنهاد می‌کنم کاریکاتور زیر را هم ببینید!

article-1240637-07C23BCF000005DC-916_964x622

(برای بزرگ‌نمایی روی عکس کلیک کنید)

بی خوابی و روز پرمشغله ای که در انتظاره

الان نزدیک به ۳ ساعته دارم توی این تخت خواب لعنتی تلاش می کنم بخوابم ! جالب اینجاست دیروز فقط ۵ ساعت خوابیدم ولی الان اصلا احساس خواب آلودگی نمی کنم. باز جالبتر اینه که من باید ساعت ۱۲ حد اکثر می خوابیدم تا صبح پاشم و وسایل شخصیم رو برای مسافرت آماده کنم … ولی خوب مثل اینکه قراره ماجرا جور دیگه ای باشه.

یا من تا صبح بیدار می مونم بعد میرم می خوابم و بعد با داد و فریاد باید از خواب بیدار بشم، یا اینکه کلا نمی خوابم … میگذارم وقتی کلی خسته شدم توی ماشین می خوابم ( مسیر خونه تا فرودگاه امام رو منظورمه ! 😀 )، کلا ایده های جالبی دارم واسه امروز !

کلا دیگه فکر نکنم بتونم از اینجا سایت رو مورد عنایت قرار بدم چون صبح که کامل وقتم گرفته میشه، بعدش هم باید چند ساعتی رو توی ماشین باشم ( آو یادم نبود جاده های سراسر کشور مجهز شدن به Wireless پس من می تونم توی ماشین هم از اینترنت استفاده کنم … خوب بسه دیگه خیلی خیال پردازی کردم ) ، بعدش هم باید چند ساعت توی فرودگاه معطل باشم، باز بعدش حدود ۲ ساعت یا شایدم بیشتر ( چون دو تا پروازه، وسط راه پیادمون می کنن ! میریم سوار یه هواپیما دیگه میشیم که خوب حتما طول میکشه ) توی هواپیما، بعدش دیگه میرسم هتل و … آو نصف شبه ( آخه پرواز ۱۱ شبه ) پس نمی شه رفت پرس و جو کرد برای اینکه ببینی داخل اتاق هم میشه به اینترنت وصل شد یا نه، پس باز میخوابی تا فردا صبح … واقعا کسی هست که همه ی این چرت و پرتهایی که الان گفتم توی این چند خط بالا رو کامل خونده باشه ؟

خلاصه که امروز روزیست پر از اتفاقات جالب و همچنین کسلی من به خاطر اینکه بعد از دو روز رو هم رفته ۵ ساعت خوابیدم …

راستی فرودگاه امام که دیگه Wireless خور شده به سلامتی ؟! ای وای مگه میشه نداشته باشه … اینا که چیزی نیست اصلا اینترنت فوق وایرلسی دارن اونجا !

آهان در ضمن سعی می کنم تویترمو آپدیت کنم که دوستام نگرانم نشن 😀 می دونم فردا هزاران نفر توی تویتر همش صفحه منو رفرش می کنن تا من خبر سلامتیم رو بهشون برسونم !! 😀

پ.ن : نوشته هایی که در بالا خوندید همه حاصل بی خوابی های این چند روز من بود که یک جا قبل از سفر خالیشون کردم، تا اگه مردم عقده ای از دنیا نرم

فردا مسافرت نوروزی من هم شروع میشه !

آخیش … بالاخره دارم میرسیم به پنجم فروردین، روزی که مسافرت ۸ روزه ی خانوادگی ما به سرزمین نمی دونم چی چی ( توی این برگه هه یه چیز جالبی نوشته بود حالا یادم نمیاد 😀 ) ، ترکیه شروع خواهد شد.

خوب منم دل دارم ! همه ی دوستان و آشنایان ( البته همه که نه 😀 ولی خوب خیلیها ! ) رفتن مسافرت، من هنوز تو خونم … آخرین مسافرتی که رفتم مربوط میشه به تابستون ( تابستون بود ؟!!! ) جای شما خالی رفتم مکه مکرمه ! ( یا منوره ) و خلاصه خیلی به یه مسافرت نیاز دارم … جاش هم برام مهم نیست فقط می خوام یه کم از خونه دور بشم .

کلا مسافرت خارجی خیلی هم بیشتر حال میده، فقط به یه دلیل … فرودگاه ! خوب باحاله دیگه ! 😀 همین که کلی باید معطل بشی حال میده ! همین که ممکنه به قیافت گیر بدن حال میده ! همین که میخوای از گیت رد بشی حال میده ( هی بوق میزنه شاد میشی 😀 ) ! همین که پاسپورتتو چک می کنن شاد میشی ! همین که باز توی اون کشور پاسپورتتو چک می کنن شاد میشی ! … حالا بخوام ادامه بدم خیلی میشه ولی کل مسافرتهایی که رفتم یه طرف، خاطرات فرودگاهش اون طرف ! 

به هر حال سفر چیزیه که هرکسی چند وقت یک بار بهش نیاز داره بنظر من … جاش هم مهم نیست ( مهمه ! 😀 ) مهم اینه که بهت خوش بگذره !

از همین الان از بابا قول خرید ۱۰ ۲۰ تا چیز جدید گرفتم ( که نمی خره ! 😀 یعنی همشو نمیخره 😛 ) و کلی برنامه ریزی کردم.

دعا کنید سفر خوبی داشته باشم و من هم دعا می کنم شما اگه مسافرت میرید بهتون خوش بگذره، اگه هم خونه می مونید توی ایام عید کلی اتفاق باحال واستون بیفته.

در ضمن اونجا هم باز مطلب می نویسم سیستم دنبالمه ( باشه بابا می فهمیدیم … ). فعلا !