خطر یک رمز عبور نامناسب را جدی بگیریم

رمز عبور یا همان پسورد ترکیبی است از چند حرف که هرکس برای ورود به حساب‌های اینترنتی خود مشخص می‌کند. همه‌ی کسانی که کمی در اینترنت فعالیت دارند هم حداقل یک پسورد برای خودشان انتخاب کرده‌اند و در ثبت‌نام در سایت‌های گوناگون از آن پسورد استفاده می‌کنند. ولی شاید خیلی‌ها اهمیت پسورد را آنگونه که باید درک نمی‌کنند و همین باعث می‌شود که مشکلات زیادی برای خودشان و دیگران به وجود بیاورند. در خیلی از مواقع هکرها بدون نیاز به انجام کارهای خارق‌العاده و تنها به‌خاطر پسورد ساده‌ی شما می‌توانند اکانتتان را هک کنند. هرچه پسورد انتخابی شما هنگام ثبت‌نام پیچیده‌تر باشد، هک شدن آن هم سخت‌تر خواهد بود.

danger-of-a-bad-password

جدای از مشکلاتی که با انتخاب این پسورد ساده برای خودتان به وجود می‌آورید، می‌توانید به دوستان خود هم به‌نوعی آسیب برسانید. چگونه؟ شاید تابحال برای شما هم پیش آمده باشد که در اینباکس ایمیلتان تعدادی اسپم از طرف یکی از دوستانتان دریافت کرده‌اید و شاید هم ناخودآگاه آن ایمیل را باز کرده‌اید و مشکلاتی هم برای خودتان درست کرده‌اید، آن ایمیل اسپم که از طرف دوستتان آمده می‌تواند به‌خاطر لو رفتن پسورد دوستتان باشد که باعث می‌شود جناب هکر بتواند هرچه بهتر خرابکاری خود را در فضای مجازی گسترش دهد. پس می‌توان گفت که یک رمز عبور ساده (یا بد) می‌تواند خیلی مشکلات برایتان به وجود بیاورد که البته، وقتی دیگر گرفتار این مشکلات شدید دردسرهایی را هم برای برگشتن به حالت عادی باید به جان بخرید. پس لطفاً‌ از همین حالا دست به کار شوید و از رمزهای بهتر استفاده کنید، رمزهای ساده‌ی قبلی را هم در صورت امکان تغییر دهید.

پسورد مناسب شامل حروف بزرگ و کوچک، اعداد، کاراکترهای خاص و فاصله است و خیلی بهتر است که تعداد حروف پسورد طولانی باشد، ولی چگونه این پسورد خاص و طولانی را حفظ کنیم و اگر برای هر حساب یک رمز خاص در نظر گرفتیم، چه کنیم که رمز‌هایمان را فراموش نکنیم؟ برای جواب این سوال قسمت آخر همین نوشته را مطالعه کنید.

بگذارید در آخر روشی مناسب و رایگان برای حفاظت از پسوردهایتان به شما معرفی کنم. ابزارهایی که می‌خواهم معرفی کنم به شما کمک می‌کنند همه‌ی رمز‌هایتان را در یکجای امن ذخیره کنید تا رمزهای پیچیده‌ای که قرار است انتخاب کنید یادتان نرود! اگر کاربر ویندوز هستید از KeePass استفاده کنید،‌ کاربران مک و لینوکس هم می‌توانند از KeePassX استفاده کنند. هر دوی این‌ها رایگان و متن‌باز هستند و قابلیت‌های گوناگونی از جمله ایجاد نسخه پشتیبان از اطلاعاتتان و یا ایجاد یک رمز مناسبِ تصادفی را دارند.

مقایسه‌ی سرویس‌های کلود Google Drive, SkyDrive و Dropbox

سرویس‌های فضای تحت وب بیشتر از هر زمانی در حال رشد هستند. سایت‌های زیادی در حال ارائه‌ی سرویس فضاهای Cloud هستند.

از مدت‌ها قبل طرفداران این فضاها با Dropbox آشنا بوده‌اند. نام سرویس کلود اپل iCloud است (که البته کمی با بقیه فرق دارد و فقط مختص اطلاعات اپلی‌ست)، مایکروسافت اخیراً SkyDrive رو معرفی کرد و همین دیروز هم سرویس کلود گوگل که مدت‌ها شایعه‌های زیادی درباره‌ش بود به‌نام Google Drive شروع به‌کار کرد.

اگر هنوز متوجه نشده‌اید منظورم از Cloud چیست به‌طور ساده می‌شه گفت یک فضا برای آپلود اطلاعاتتون هست که همیشه و همه‌جا در دسترس شماست و مثل یک هارد عمل می‌کنه که به‌طور آنلاین بهش دسترسی پیدا می‌کنید و اطلاعات رو درش تغییر می‌دید.

اما جدای از سرویس iCloud اپل که همونطور که گفتم مختص اطلاعات گجت‌های اپلی هست شاید خیلی از کاربران که دوست دارن فضای Cloud رو تجربه کنند سردرگم هستند که از کدوم از این سرویس‌ها استفاده کنند.

همه‌ی این ۳ سرویس، یعنی Dropbox، Google Drive و SkyDrive جدای از اینکه به‌شما اجازه می‌دن تحت وب به‌اطلاعاتتون دسترسی پیدا کنید اپلیکیشن‌هایی برای Windows و Mac و همچنین موبایل‌های تحت iOS و Android و Windows Phone ساخته‌اند که می‌تونید با هر موبایل و تبلتی با استفاده از اپلیکیشن مورد نظر این سرویس به‌اطلاعاتتون دسترسی پیدا کنید.

اما در این نوشته به‌طور کلی مقایسه‌ای بین این ۳ سرویس رو می‌بینیم که شاید به‌خیلی‌ها در انتخابِ بهتر کمک کنه.

فضای رایگان اولیه:

Dropbox: دو گیگابایت

SkyDrive: هفت گیگابایت (برای کاربرانِ قدیمی با شرایط خاص ۲۵ گیگابایت)

Google Drive: پنج گیگابایت

فضای بیشتر:

Dropbox: امکان افزایش فضا به ۱۶ گیگابایت با دعوت دوستان به‌این سرویس و یک‌سری طرح‌های تشویقی دیگه. همچنین طرح‌های پولی دیگه‌ای هم وجود داره. کمترین اون ۵۰ گیگابایت به‌ازای ۱۰ دلار در هر ماه و بیشترین اون ۱ ترابایت به‌ازای ۸۰۰ دلار در ماه.

SkyDrive: سرویس‌های پولی از ۲۰ گیگابایت تا ۱۰۰ گیگابایت.

Google Drive: سرویس‌های پولی از ۲۵ گیگابایت تا ۱۶ ترابایت (۸۰۰ دلار در ماه).

بیشترین حجم فایل آپلود شده:

Dropbox: اگر از وبسایت بخواید آپلود کنید حداکثر ۳۰۰ مگابایت و اگر از نرم‌افزار Win یا Mac استفاده کنید نامحدود.

SkyDrive: دو گیگابایت

Google Drive: ده گیگابایت

یک نکته در مورد Google Drive این هست که با اومدن این سرویس می‌شه گفت Google Docs هم به‌این سرویس پیوسته. یک‌سری از پرونده‌هایی که قبلاً در Google Docs قابل دیدن بودن رو اگر در فضای مخصوص به‌خودتون در Google Drive بریزید و بعداً بخواید اون‌ها رو ببینید، ناخواسته فایل در مرورگر شما باز می‌شه و از ادیتور تحت وب گوگل باید برای ایجاد تغییرات استفاده کنید که به‌نظرم اصلاً خوب نیست. در دو سرویس دیگه شما می‌تونید فایل‌ رو با هر ادیتوری که روی کامپیوترتون نصب کردید باز کنید.

یادبودی از توئیتر برای استیو جابز

در شبکه‌ی توئیتر با رخ دادن اتفاقات مختلف هشتگ‌هایی در باره‌ی اون موضوعات ایجاد می‌شه که همه با اضافه کردن اون به آخر نوشته‌هاشون در توئیت کردن درمورد اون موضوع سهیم می‌شن. بعد از درگذشت استیو جابز یکی از چند هشتگ که کاربران استفاده کردند thankyousteve# بود. به‌این شکل که جمله‌ای برای او می‌نوشتند و در آخر آن این عبارت را می‌افزودند تا همه در یک‌جا قابل دسترسی باشه. Miguel Rios یک طراح عضو توئیتر تعداد زیادی از این Hashtagها رو در کنار هم دیگه گذاشت تا با اون‌ها تصویر استیو جابز را به‌وجود بیاره و به‌عنوان یک یادبود از طرف خودش به استیو جابز به‌ثبت برسونه. (برای دیدن این تصویر در اندازه‌ی اصلی و با کیفیت بالا با رزولوشن ۷۰۰۰*۶۳۸۶ اینجا کلیک کنید.)

[از laughingsquid]

افت شدید بازدید گوگل پلاس بعد از عمومی شدن آن

گوگل پلاس هم مثل چند سرویس قبلی گوگل اومد تا با فیس‌بوک رقابت کنه و به‌موفقیت خوبی که فیس‌بوک داره پایان بده. در چندماه اول شروع به‌کار گوگل پلاس عضویت در اون فقط با دعوت‌نامه بود و مثل اینکه دوران شکوه این شبکه‌ی اجتماعی گوگل هم محدود به‌همون دوران بود! چون بعد از حدود یک‌ماه پیش که ثبت‌نام و فعالیت در این سرویس برای همه آزاد شد ترافیک اون ۶۰٪ کاهش پیدا کرده!

در روزهای اول معرفی گوگل پلاس ترافیک اون ۱۲۰۰٪ افزایش داشت! همین باعث شد خیلی‌ها گوگل پلاس رو پایان‌دهنده‌ی حکومت فیس‌بوک بر شبکه‌های اجتماعی بدونن. تعداد کاربران فعلی این سرویس حدود ۱۰ میلیون هست که روزانه ۱ میلیاد مطلب به‌اشتراک می‌گذارن.

[از Mashable]

شاتل و هدیه‌ی مرگ!

بیست‌و‌پنجم اسفند ۸۹ مسئول نصب مودم و فعال‌سازی اینترنت از طرف شاتل زنگ در خونه رو زد! بعد از چندین سال اینترنت گرفتن از صبانت، با یه خیانت کوچولو (!)، با فکر اینکه با همون پولی که برای اینترنت صبانت می‌دادم، یه اینترنت می‌گیرم که به‌جای ماهیانه ۱۰ گیگ دانلود، دانلودش نامحدود باشه، برای اولین بار با سرویس‌های شاتل آشنا شدم.

ولی اون دانلود نامحدود رو کاش نداشت و یکم سرعتش بهتر بود، یکم کمتر Time out می‌شد…! اصلاً دوست نداشتم یه همچین مطلبی بنویسم و الان هم قصد ندارم شاتل رو بررسی جزء به جزء کنم! (هرچند که اگر کسی سوالی داشته باشه در خدمتم) ولی دوست دارم با یک خاطره‌ی کوچیک تجربه‌ای کوتاه‌مدت (خوشبختانه) رو در اختیار شما قرار بدم.

اون یک ماه اینترنت با هزارجور بدبختی پشت سر گذاشته شد، الـــــبته انصافاً این رو هم نباید نادیده گرفت که توی ۱۳ روز اول فروردین شاتل به مشترکین خاص خودش (که من هم جزوشون می‌شدم) اینترنت ۱ مگ هدیه داد، و واقعاً هم این کار رو کرد. هرچند که من فقط ۵ روزش رو استفاده کردم و بقیه‌ش رو مسافرت بودم، ولی توی همون ۵ روز واقعاً با سرعت ۱ مگ تونستم خیلی کارها انجام بدم.

قبل از اینکه از صبانت کوچ کنم به شاتل بابام خیلی بهم می‌گفت نمی‌خواد عوض کنی و همین صبانت مگه چشه و هزار جور حرف دیگه، ولی من که از همه‌چیز آگاهی کامل دارم و محاله اشتباهی بکنم! اصرار داشتم که شاتل اینترنتش دانلود نامحدود داره و همون قیمت که همیشه می‌دیم رو هم می‌گیره، فقط ۱۵ تومن هزینه کنید برای رانژه کردن خط (البته یک مودم هم خریدم همراه با اینترنت)، به خاطر همین اصرارهای زیادم بود که تا ۱ ماهِ شاتل تموم شد اصلاً به‌روی خودم نیاوردم که چه زجری توی اون ۱ ماه کشیدم و خیلی وقت‌ها گوگل رو هم نمی‌تونستم باز کنم!

ولی… وقتی نزدیک بود گریه‌م بگیره که یک ماه بعد از شروع سرویسم و وقتی که فقط یک روز مونده بود تا سرویس یک ماهه‌ی شاتلم قطع بشه زنگ زدم و ازشون خواستم که خط رو از رانژه خازج کنن (کاری که به‌عهده‌ی مخابراته و تا یک هفته ممکنه طول بکشه) با تعجب ازم پرسیدن چرا به این زودی می‌خواین این کار رو بکنید؟! من هم واسه‌ش توضیح دادم که فقط یک روز مونده و دوست دارم خطم از رانژه خارج بشه. استادی که داشتن با بنده صحبت می‌کردن یه نگاهی به مشخصات اکانت من توی کامپیوتر خودشون انداختن و گفتن: “چون شما از خودمون مودم‌تون رو خریدید مشمول جشنواره‌ی نوروزی شاتل شدید و یک ماه رایگان به‌صورت اتوماتیک اکانتتون شارژ شده!”

هدیه‌تون تو سرتون بخوره، ۲ هفته اینترنت بدید ولی سرعتش خوب باشه، Time out نشه دیگه حداقل! آخه این چه غلطی بود من کردم و از شما مودم گرفتم؟!

من هم که هنوز نمی‌خواستم جلوی بابام کم بیارم و اعتراف کنم که شاتل افتضاحه، با غرور رفتم ماجرای شارژ هدیه رو برای بابا تعریف کردم! توی دلم هم به‌خودم فحش می‌دادم…!

حالا ۱۰ روز از شارژ مجدد و هدیه‌ی شگفت‌انگیز شاتل می‌گذره، ولی دیگه نمی‌تــــونم تحملش کنم، دارم از اینترنت زده می‌شم به‌خدا! دارم کم‌کم آماده می‌شم جلوی بابا اعتراف کنم که “عجب غلطی کردم ISP رو عوض کردم!”، فکر نکنم این ۲۰ روز باقی‌مونده رو دووم بیارم، شاید همین فردا زنگ بزنم التماسشون کنم خط رو از رانژه خارج کنن…

به‌هر حال، من بدترین هدیه‌ی زندگیم رو از شاتل گرفتم 🙂

نتیجه اخلاقی:

– همیشه به نظرسنجی‌های اینترنتی برای خرید چیزی خیلی اعتماد نکنید، من توی ۳ ۴ تا سایت حداقل دیدم که توی نظرسنجی‌ها شاتل از بقیه‌ی سرویس‌ها بیشترین آراء رو به‌عنوان بهترین ISP به‌دست آورده بود. شاید شاتل جاهای دیگه سرویس‌های خوبی بده، من هم هیچ مشکلی با این شرکت ندارم که بخوام خدشه‌ای به آبروش وارد کنم و عددی نیستم که بخوام این کار رو بکنم 😀 ولی شاتل برای من بدترین تجربه‌ی استفاده از اینترنت پرسرعت بود! اگر هم کسایی اعتقاد دارن که ISPها توی هر شهر و توی هر منطقه‌ی مخابراتی یک‌جور سرویس می‌دن، پس حداقل شاتل در اصفهان و در محدوده‌ی مرکز مخابراتی شهید رجایی بدترین سرویس رو از نظر من ارائه می‌ده، والسلام!

– تعویض ISP در تاریخی که من دارم این متن رو می‌نویسم اشتباه محض تلقی می‌شود و لاغیر!! اگه اینترنتتون دو ماهه بد شده یا بعضی وقت‌ها سرعتش بد می‌شه مطمئن باشید بهترین اینترنت رو در اون محدوده دارید! این رو از خودم نمی‌گم، تجربه‌ی خیلی‌ها این رو نشون داده… پس تا وقتی مطمئن نشدید یک ISP واقعاً برای شما خوب نیست، سراغ ISP دیگه نرید. همه‌شون یک‌جورن، یکی یه جا بهتر سرویس می‌ده، یه جا بدتر!

– گول اینترنت نامحدود و تعرفه‌هایی که خیلی عجیب‌ و به‌صرفه هستند رو هم نخورید 😀 من قبلا اینترنت با سرعت ۱۲۸ کیلوبیت/ثانیه با محدودیت دانلود ماهی ۱۰ گیگ از صبانت داشتم و علت اصلی که باعث شد به شاتل کوچ کنم این بود که همین اینترنت ۱۲۸ رو بدون محدودیت دانلود و با همون قیمت می‌فروخت که اگه اینجوری نبود عمراً ۱۵ تومن اضافه نمی‌دادم برای رانژه‌ی خط!

– باور بفرمایید بنده هیچ تفاوتی بین ADSL و ADSL 2+ ندیدم، دوستان اگه کسی فرقی بین این دو تا دیده به من هم بگه!

آخر این نوشته می‌خوام یه چیز دیگه رو هم اضافه کنم در مورد یک نقطه‌ی قوت شاتل نسبت به صبانت، اون هم خدمات مشترکینشون هست که از هر نظر بهتر از صبانته! البتــــــه، به‌نظرم خدمات مشترکین خوب وقتی من رو راضی نگه می‌داره که سرویس خوب هم بگیرم. وگرنه وقتی مجبورم ۵ بار با واحد فنی شاتل تماس بگیرم، هرچقدر هم مسئولین اونجا محترمانه باهام برخورد کنند و سعی کنن پیگیر مشکلم بشن، وقتی این مشکل “قابل حد شدن نیست”، هیچ کدوم از محسنات دیگه‌ی خدمات مشترکین برام ارزشی نداره!

به‌امید روزی که رقابت واقعی بین ISPهای ایرانی به‌وجود بیاد!